Scherp blijven.

Een standpunt innemen is niet gemakkelijk. Zeker in de tijd waarin we nu leven, is het extra lastig geworden lijkt wel. Iedereen vindt iets van iedereen. Ik ook en jullie waarschijnlijk ook. Op zichzelf is dat niet erg. Ik denk zelfs dat het ergens iets van vinden op zichzelf goed is. Maar wat het lastig en soms problematisch maakt, is dat we door sociale media en dergelijke veel makkelijker onze mening kunnen ventileren. Anoniem reageren is populairder dan ooit. Toetsenbordstrijders reageren de meest gemene of lage dingen en ook discussies zijn er in overvloed. Ook ik heb hier regelmatig mee te maken. Dit deel ik overigens niet om te klagen ofzo. Ik kies er tenslotte zelf voor... voor zover dat kan als ik wil luisteren naar Gods wil dan, maar goed... jullie begrijpen mijn punt. Daarnaast kan ik het meestal wel goed hebben. Maar soms krijg ik van die reacties of berichtjes die me wat frustreren. En wat me opvalt, is dat deze vaak van mede Christenen, andere zusters komen.

Een berichtje van laatst

Laatst kreeg ik weer zo'n berichtje. Ik begrijp dat het vaak niet veroordelen wordt bedoeld, maar soms is het lastig. Dit berichtje wees me erop dat ik teveel oneliners zou gebruiken en dat ik teveel vast zou zitten in wat ik geloof. Ergens kan ik deze bezorgdheid begrijpen. Als je veel met Gods Woord bezig bent, kan het zijn dat je je verliest in bijzaken of dingen die misschien minder belangrijk zijn. Je kunt ook fouten maken in interpretatie. We zijn allemaal mensen en dat ligt gewoon op de loer. Elkaar wijzen op dingen die we niet goed doen, is Bijbels en het is goed om te doen. Maar waarom vond ik dat berichtje dan zo lastig deze keer? Ik denk dat het komt omdat dit iets is waar ik me altijd mee bezig houd. Omdat ik juist oneliners wil gebruiken. Maar dan niet die van mijzelf of anderen, nee, integendeel. Ik wil de oneliners uit Gods Woord laten spreken. God zelf laten spreken door Bijbelteksten, de enige oneliners die er écht toe doen.

En toen bedacht ik me hoe belangrijk dit onderwerp eigenlijk is. Hoe belangrijk het krijgen van deze berichtjes daadwerkelijk is. Hoe belangrijk het is om elkaar als zusters (en broeders) scherp te houden. Om scherp te blijven. Dus eigenlijk zijn dit berichtjes (of opmerkingen) soms goed. Soms zijn ze onterecht, soms zijn ze te scherp, soms zijn ze onaardig of vervelend. Soms zijn ze zelfs onbijbels. Maar wat zo mooi is, is dat we ook die dingen gebruiken. Om onszelf te toetsen. Om bij onszelf na te gaan hoe we er nu instaan. Of we nog de juiste koers varen. Of de Heilige Geest de ruimte geven om door ons te werken. Of we Zijn wil doen, ook als het gaat om wat we delen, hoe we spreken en hoe we met anderen omgaan. Alles moeten we toetsen aan Zijn Woord.

De lessen uit Gods Woord

En misschien vragen jullie je bij het lezen van dit alles wel af waarom ik dan een blog als deze schrijf. Waarom ik dit alles met jullie deel. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik deze blog inmiddels helemaal heb herschreven. Dat herschrijven heb ik moeten doen, omdat ik in eerste instantie begon om mijzelf te verdedigen. Ik schreef ook over het belang van scherp blijven en het belang van elkaar vermanen. Op zichzelf zijn die dingen niet verkeerd. Maar ik hoef mijzelf niet te verdedigen. Uiteindelijk is het God die weet hoe mijn harstgesteldheid is, het is God die mij oordeelt. Niet mensen. Die vinden toch overal wel wat van. God maakte mij weer nederig. Hij liet me zien dat ik alleen aan Hem verantwoording af hoef te leggen (en aan mijn man als hoofd van mij natuurlijk) en dat ik mijzelf daarom helemaal niet hoef te verdedigen. Hij liet mij door Zijn Woord wederom het belang zien van altijd bij jezelf, je eigen geweten en natuurlijk Gods Woord te rade gaan hoe je eigen levenswandel is. En dat is dan ook precies waarom ik een blog als deze schrijf. Om mijzelf te vermanen, maar ook om jullie aan het denken te zetten en misschien ook wel vernamen.

De laatste tijd heb ik veel gelezen in het Nieuwe Testament. En hoewel ik overtuigd ben van wat ik in de alinea hierboven geschreven heb, is ook de andere kant waar. Als jullie mij al langer volgen, dan weten jullie waarom ik doe wat ik doe en waarom ik geloof wat ik geloof. De Bijbel staat daarin centraal. Als ik iets heb geleerd, is dat wij mensen heel snel onze mening en interpretatie van iets klaar hebben. Maar zoeken we daarin ook verder? Hebben we, voordat we een standpunt innemen, echt onderzoek gedaan naar hoe we bepaalde verzen moeten lezen? Begrijpen we de aard van God? Nee, nu zeg ik niet dat ik het allemaal weet. Dit zijn net zo goed vragen aan mijzelf. Het zijn vragen die we onszelf moeten blijven stellen. We moeten ons, zeker bij het innemen van standpunten over Gods Woord, laten leiden door de wijsheid. Wijsheid uit het Woord, wijsheid waarmee we door God zo rijkelijk gezegend worden. Alleen dan kunnen we het juiste standpunt innemen. Daarin ook vragen om wijsheid en Zijn leiding, want zonder dat, wordt het helemaal niets.

Veranderen van standpunt

Over de jaren hebben mijn man en ik aardig wat meegemaakt als het gaat om geloven, kerken, leren, stromingen en meer. Toen ik net verkering met mijn man kreeg, dacht ik nog zo anders over dingen dan dat ik nu doe. Door samen Gods Woord in te duiken, samen te zoeken naar antwoorden, zijn we waar we nu zijn. En ook al hebben we al heel veel mogen leren, blijven we dat natuurlijk nog steeds doen. Ik denk dat we als mensen nooit zijn uitgeleerd. Zeker niet als het gaat om Gods Woord en hoe Hij is. Maar dat neemt niet weg dat bepaalde dingen voor mij wel duidelijker zijn geworden. Dat ik een steeds beter beeld krijg van Wie God is en wat Hij daadwerkelijk van ons vraagt. Hoe rijk Zijn Woorden zijn en hoe rijk het Evangelie is. Dat zijn dingen waarin we als gelovigen (moeten) groeien. Het is niet voor niets zo dat er zelfs in de Bijbel wordt geschreven over dat we moeten groeien in hoe we de Bijbel begrijpen en hoe we het tot ons nemen. Lees de verzen in 1 Korinthe 3:1-2, Hebreeën 5:12-14 en 1 Petrus 2:2 maar eens.

Het is goed om ons te verdiepen in Gods Woord, in wat Hij tegen ons te zeggen heeft. Het is heel mooi als we ons daarin steeds meer wortelen en soms ook tot de conclusie komen dat we er misschien naast zaten. Dan zullen we soms moeten veranderen van standpunt. Ook heb ik geleerd hoe belangrijk het is om wel echt verantwoordelijk te nemen. De verantwoordelijkheid over wat we zeggen, wat we doen en wat we delen met de mensen om ons heen. De Bijbel is zo duidelijk, we moeten kritisch zijn en kritisch blijven. Daarom is het goed als we af en toe kritische berichtjes of opmerkingen krijgen. Het houdt ons scherp. Scherp op wat we delen, scherp op wat we geloven en scherp op wat we doen. Laten we daarom dicht bij Hem blijven, bij onze Vader, die weet wat goed voor ons is. Laten we vooral oneliners gebruiken uit Zijn Woord. Voornamelijk Bijbelteksten dus, zodat Hij zoveel mogelijk spreekt.

Scherp en weerbaar

En als ik naar mijn eigen geloofsreis kijk, dan denk ik dat ik met zekerheid kan zeggen dat sommige dingen gewoon echt zo zijn. Dat ze zó zijn, dat ik zeker weet dat ik ze kan delen. Niet omdat ik de wijsheid in pacht heb, maar omdat God dat wel heeft. Omdat Hij mij heeft laten zien hoe de dingen zijn. De Heilige Geest wil tenslotte in ons werken. Hij wil ons leren, vormen en steeds meer op Hem laten lijken. Maar wat doen we daar zelf voor? Nemen we de moeite om te lezen, te leren, de Heilige Geest de ruimte te geven? Blijven we wel écht scherp?

Naast scherp, worden we ook weerbaar. Het kan ons helpen om steeds gemakkelijker dat standpunt in te nemen en daar echt voor te staan. We laten ons minder snel uit het veld staan, omdat we weten waar we Het moeten zoeken. Door telkens de vraag te krijgen of het wel echt waar is wat we vinden, denken en geloven, worden gedwongen om naast scherp ook weerbaar te zijn. Weerbaar tegen de onwaarheden, de valse getuigenissen en andere dingen die ons uit het veld kunnen slaan. Ja, uiteindelijk moeten we alles van Hem verwachten en alles bij Hem zoeken. Maar we moeten ook zelf weerbaar en scherp zijn. Juist omdat wij alles van Hem verwachten. Echt alles verwachten, dus ook de waarheid, onze kracht, onze weerbaarheid en onze scherpte. De vraag is dan alleen nog wat wij ermee doen. Of alles wat wij dan van Hem ontvangen niet ledig en nutteloos is. Het is een vraag die mij, zeker na het schrijven van deze blog, weer op scherp heeft gezet. Ik bid en hoop jullie ook.

"Indien iemand spreekt, die spreke als de woorden Gods; indien iemand dient, die diene als uit kracht die God verleent; opdat God in alles geprezen worde door Jezus Christus, Welken toekomt de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid. Amen." - 1 Petrus 4:11